Žótt ég sé hęttur aš nenna aš lesa bękur Haruki Murakami (žęr eru flestar eins) vakti titill nżju bókarinnar - What I Talk About When I Talk About Running - athygli mķna. Hann er ekki bara snśinn śt śr What We Talk About When We Talk About Love, sem er smįsaga eftir meistarann Raymond Carver, heldur rifjaši lķka upp fyrir mér žegar Murakami kom til Ķslands įriš 2003 og spilaši badminton viš Snębjörn Arngrķmsson, fyrrum forleggjara Bjarts. Žvķ var ekki annaš hęgt en aš kķkja į hana og vona aš engar konur hyrfu eša einhver einmana sįl fęri aš elda spagettķ.  

 Hvorugt gerist. What I Talk About When I Talk About Running er flokkuš sem endurminningar og samanstendur af afslöppušum ritgeršum um langhlauparaferil höfundarins. En stuttu eftir aš Murakami įkvaš aš selja djassbar sem hann hafši rekiš ķ žrjś įr ķ Tokyo og gerast atvinnuhöfundur, įriš 1982, hóf hann aš stunda langhlaup. Sķšan hefur Murakami hlaupiš 25 maražon og bókin hverfist aš hluta til um enn eitt maražoniš sem hann er aš undirbśa sig fyrir aš hlaupa ķ New York.

Semsagt, Haruki Murakami er ķžróttafrķk. Žaš vissu ašstandendur Bókmenntahįtķšar ķ Reykjavķk ekki žegar hann var einn af gestum hennar, įriš 2003. Og žvķ kom žeim į óvart žegar Murakami spurši, fljótlega eftir komuna til landsins, hvort einhver vęri til ķ aš spila viš sig badminton. Venjulega fęri hann śt aš skokka en honum litist illa į rokiš ķ Reykjavķk. Ķ framhaldinu varš aušvitaš uppi fótur og fit į mešal gestrisinna ašstandenda hįtķšarinnar sem höfšu ekki įtt von į žessu frį Japananum. En eftir mörg sķmtöl fannst loks mašur (virtur prófarkalesari) sem bęši kunni badminton og spilaši žaš reglulega. Mįliš var leyst. Žar til sķšar um kvöldiš žegar sįst til prófarkalesarans į slęmu fyllerķi į bar hįtķšarinnar ķ Išnó. Į mešan sį vandaši mašur varš stöšugt óhamingjusamari yfir bjórglasinu sķnu og heimtaši aš eitthvaš yrši spilaš meš Kinks, įttu skeleggir ašstandendurnir sķfellt erfišara meš aš sjį hann fyrir sér męta ķ Badmintonhöllina klukkan įtta aš morgni nęsta dags. Og hófu žvķ aftur aš skima eftir veršugum andstęšingi fyrir Murakami. Thor? Sjón? Gęti hugsast aš Mikael Niemi spilaši badminton? Į endanum beindust augun aš Snębirni Arngrķmssyni žar sem hann stóš edrś śti ķ horni og spjallaši vęntanlega um bókmenntir viš Ingvar Arnbjörnsen. En Snębjörn var ekki bara žekktur fyrir aš vera lištękur ķ fótbolta heldur spilaši lķka į gķtar. Gęti hann kannski bjargaš sér ķ gegnum einn badmintonleik viš Japanann? Hann hélt žaš nś.

 Žótt Murakami hafi upphaflega notaš hlaupin ķ barįttu sinni viš sķgarettur og aukakķló uršu žau fljótt grunnurinn aš nżjum lķfsstķl sem hann hefur ekki hvikaš frį sķšan. Ķ bókinni upplżsir Murakami aš hann skokki 10 km sex sinnum ķ viku, taki žįtt ķ allavega einu maražoni į hverjum vetri og hefur ķ seinni tķš lķka keppt ķ žrķžraut (hlaup, sund og hjólreišar) į sumrin. Žetta er brjįlęšislegt lķkamsręktarplan en Murakami stendur fastur į žvķ aš žaš hafi gert hann aš žeim höfundi sem hann er. Žaš žurfi nefnilega žrennt til aš bera ętli mašur sér aš verša rithöfundur; hęfileika, einbeitingu og śthald. Og tvennu af žvķ megi koma sér upp meš žvķ aš stunda langhlaup, eins og hann. Murakami tekur žessa kenningu sķna reyndar enn lengra og talar um aš margir efnilegir rithöfundar hafi fariš ķ hundana žegar žeir fulloršnušust vegna žess aš žeir voru ekki ķ nógu góšu formi til aš takast į viš langar bękur. Žvķ mišur sleppir hann aš śtskżra hvernig Bukowski, Dostojevskķ og allar hinar strompreykjandi fyllibytturnar böršu saman meistaraverkin.

 Klukkan įtta morguninn eftir fyllerķ virta prófarkalesarans (sem fór sķšar ķ vel heppnaša mešferš) gengu Haruki Murakami og Snębjörn śt į einn völlinn ķ Badmintonhöllinni viš Glęsibę. Ég sat uppi ķ stśku žvķ sś hugmynd hafši komiš upp aš ég sżndi žeim Murakami hjónum Snęfellsnesiš eftir leikinn. Ég man aš Murakami klęddist svörtum bol, stuttbuxum og skóm. Hann virtist įgętlega stęltur en virkaši stiršur į mešan hann fetti sig og teygši lķkamann meš spašann ķ annarri hendi. Snębjörn var aftur ķ hlķrabol merktum hljómsveitinni Vaya Con Dios og ķ undarlega litum stuttbuxum meš hlišarklauf. (Įžekkum žeim og žingmašurinn Steingrķmur J. Sigfśsson er ķ žegar hann spilar blak, ef einhver hefur séš fréttamyndir af žvķ.) En nęsta klukkutķmann spilušu žeir 3 leiki og ég man ekki til žess aš fjašraboltinn hafi nokkurntķma snert vallarhelming Murakami. Hinsvegar er mér enn minnisstętt hvaš Murakami brosti mikiš į mešan į leikjunum stóš. Žaš var sķšar sem ég lęrši aš fólk frį Asķu brosir gjarnan žegar žaš veršur vitni aš einhverju vandręšalegu, eša fer hjį sér. Ég man lķka aš Snębjörn baš nokkrum sinnum um hlé svo aš hann gęti fariš fram į gang og fengiš sér vatnssopa, en Murakami notaši tķmann til aš teygja. Leikirnir endušu 21-0, 21-0 og 21-0.

 Žvķ mišur sleppir Murakami žessum kafla afrekasögunnar ķ What I Talk About When I Talk About Running. Žaš hefši lķklega alltaf hljómaš eins og mont en ķ žessum ķžróttaminningum er hann alltaf hógvęršin uppmįluš. Og žótt žęr séu oft forvitninlegar er žaš ašeins einu sinni sem manni finnst skįldsagnahöfundinum Murakami bregša fyrir. Žaš er žegar hann višurkennir aš hafa veriš žjakašur af „runner's blues“ sķšan hann hljóp sitt fyrsta og sķšasta hundraš kķlómetra hlaup fyrir nokkrum įrum. En žegar hann hafši hlaupiš ķ um tķu klukkustundir fannst honum eins og hann hlypi „ķ gegnum eitthvaš“ og yfir ósżnileg mörk. Eftir žaš hafi hann žjįšst af žessu sérstaka hlauparažunglyndi sem hann viršist enn aš kljįst viš ķ dag.

 Žessi 180 blašsķšna bók mun seint teljast į mešal bestu verka Murakami en er engu aš sķšur skemmtilega skrżtin, nördaleg og óvęnt. Ekki sķst fyrir žį ašdįendur Haruki Murakami sem hlaupa sjįlfir. Til gamans mį geta aš stuttbuxurnar sem Snębjörn og Murakami spilušu ķ žarna um morguninn hanga innrammašar uppi į vegg į kaffistofu Bjarts.

Huldar Breišfjörš